Πρόχειρες σκέψεις

• Η χρήση αυτού του blog ως αρχική της ιδέα έχει την έκθεση σκέψεων και ιδεών τόσο δικές μου όσο και δανικές από άλλα πιο φωτεινά ή πιο σκοτεινά μυαλά. Το έχω οραματιστεί ως ένα λαβύρινθο όμοιο του ανθρώπινου εγκεφάλου που αν είχε την δυνατότητα να τον βαδίσεις θα έβρισκες σκόρπιες σκέψεις, αναμνήσεις, συναισθήματα....

• Εδώ θα μου επιτρέψετε με κάποιον ανορθόδοξο τρόπο να σας συστηθώ, παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, για την ακρίβεια των λόγων μου.... σχεδόν δύο αιώνες πριν. Στις 4 Ιουλίου του 1776, ξένοι σε μια ξένη γη που αυτό-ονόμασαν Αμερική, διακήρυξαν την ανεξαρτησίας τους από τους Βρετανούς (και αυτοί ξένοι). 205 χρόνια αργότερα και 1 μέρα, ένα κλάμα ήταν ο ήχος της δικιάς μου διακήρυξης ανεξαρτησίας (μετά από 9 μήνες) από την μάνα μου, κόβοντας "βιολογικά" τον ομφάλιο λώρο και λέω βιολογικά διότι στη πραγματικότητα κόπηκε αρκετά αργότερα. Από τότε μέχρι σήμερα, σχεδόν 3 δεκαετίες μετά, αμφιβάλω αν έχω σταματήσει να αναπτύσσομαι είτε εγκεφαλικά, είτε βιολογικά. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που με εμποδίζει να αυτό-προσδιορίσω το ποίος είμαι και που πάω, όπως οφείλει να κάνει ο άνθρωπος (σύμφωνα με τη ψυχολογία) από τότε που πάτησε στα δύο του πόδια. Αν κάτι θυμάμαι να διέπει τον βίο μου σταθερά από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα, με ένα σκοτεινό διάλειμμα, είναι ότι πάντα ονειρευόμουν με μάτια ανοιχτά.