Ο Άνθρωπος Φυσικό Αέριο

Ήμαστε στην Αγία Πετρούπολη, στα μέσα του 20ου αιώνα. Ένας νεαρός φοιτητής νομικής παρακολουθεί διαλέξεις σε ένα αμφιθέατρο, στο ίδιο αμφιθέατρο όπου κάποτε έδινε εξετάσεις για το πτυχίο του ο Vladimir Lenin. Εδώ όμως σταματούν και οι ομοιότητες μεταξύ του Lenin και του ήρωα της ιστορίας μας, γιατί το Dmitry Medvedev δε πείρε μυρωδιά απ’ το τι έλεγε ο ήρωας και της ρωσικής επανάστασης.

Οι γονείς του ήταν εξέχοντα μέλη της σοβιετικής intelligence όπου από αυτήν την intelligence των τελευταίων χρόνων γεννήθηκε ένα γνήσιο νεοφιλελεύθερο μυαλό. Για την ιστορία το δικτατορικό του Medvedev αφορούσε τον ρόλο τον κρατικών επιχειρήσεων στην καπιταλιστική οικονομία, μια μελέτη που του φάνηκε πολύ χρήσιμη στα επόμενα χρόνια της ζωής του. Ο Medvedev θα αναρριχηθεί γρήγορα τη σκάλα της εξουσία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Περνά ξυστά δίπλα από μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα και συνδιαλέγεται με τους ολιγάρχες. Πάντα όμως βγαίνει καθαρός, τουλάχιστον δείχνει καθαρός. Ο Medvedev έγραφε το γερμανικό περιοδικό Spiegel: “…είναι σαν τα τηγάνια Tefal, είναι σε όλα τα μαγειρέματα αλλά δε κολλάνε τίποτα…”.

Ίσως το σημαντικότερο πόστο του όμως πριν φτάσει στο Κρεμλίνο ήταν η προεδρία της Gazprom, του ενεργειακού γίγαντα φυσικού αερίου, της τέταρτης μεγαλύτερης επιχείρησης στον πλανήτη. Μια επιχείρηση που εδώ και μερικά χρόνια έχει το θάρρος να εξηγεί στην Ευρώπη ότι αν δεν συνεργαστεί μαζί της ίσως βρεθεί χωρίς φυσικό αέριο. Τα εξηγούσαν πέρυσι ορισμένοι από τους διάδοχους του Medvedev στην προεδρία της εταιρίας: “…με απλά μαθηματικά καταλαβαίνουμε ότι ακόμη κι αν δεν υπογράψουμε νέα συμβόλαια, η σημασία του Ρωσικού αερίου για την Ευρώπη θα αυξηθεί και αυτό συμβαίνει γιατί αυξάνεται η ζήτηση, ενώ μειώνονται τα αποθέματα της Ευρώπης. Σήμερα η Ευρώπη εισάγει το 26% του φυσικού αερίου από τη Ρωσία και μέχρι το 2010 ή το 2015 οι εισαγωγές θα αντιστοιχούν στο 33%. Τα σχέδια για εξεύρεση εναλλακτικών πηγών είναι κενά περιεχομένου, μακροπρόθεσμα θα υπάρχουν μόνο τρεις βασικές πηγές για την παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου, η Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ. Μη ξεχνάτε ότι όπως διαμορφώθηκε η δομή της αγορά του φυσικού αερίου τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία παίζει κυρίαρχο ρόλο. Η Ευρώπη είναι σήμερα τόσο ανταγωνιστική χάρης στο Ρωσικό φυσικό αέριο.”

Και φυσικά για να επιστρέψουμε στη Ρωσία, πίσω από τη Gazprom βρισκόταν το λεγόμενο λόμπι του φυσικού αερίου, το οποίο διεκδικούσε ζωτικό χώρο απέναντι στο λόμπι του πετρελαίου. Ίσως ο Medvedev δεν είναι απλώς μια μαριονέτα του Putin όπως έσπευσαν να τον χαρακτηρίσουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Είναι ταυτόχρονα και ο εκπρόσωπος μια πανίσχυρης μερίδας της ρωσικής οικονομικής ελίτ. Είναι ο άνθρωπος φυσικό αέριο. Ο Putin προφανώς διατηρεί ακόμη τον έλεγχο του στρατού, των μυστικών υπηρεσιών και του κρατικού μηχανισμού εν γένη. Το ίδιο όμως πιστεύαμε και για τον Yeltsin, πολύ προέβλεπαν ότι ο Putin θα ήταν ένας πρόεδρος μαριονέτα και ήταν το πρόεδρος που έστησε και πάλι την Ρωσία στα πόδια της, αψηφώντας το προηγούμενο αφεντικό του. Το τι θα κάνει ο Medvedev μένει να αποδειχθεί στη πράξη.